Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΒΟΤΑΝΟ!!!

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
Η υπέρταση είναι η επίμονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από συγκεκριμένα επίπεδα. Αυτά ορ...
iokh.gr

http://www.iokh.gr/2016/04/to-magiko-botano-rixnei-thn-piash.html#.Vx7liT5sI7c.facebook

 

Η υπέρταση είναι η επίμονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από συγκεκριμένα επίπεδα.
Αυτά ορίζονται ως 135 μιλιμέτρ στήλης υδραργύρου για τη συστολική αρτηριακή πίεση (μεγάλη) και ως 85 μιλιμέτρ στήλης υδραργύρου για τη διαστολική αρτηριακή πίεση (μικρή). Η υπέρταση προσβάλλει πολλά άτομα και απαιτεί σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση, αφού βλάπτει τον οργανισμό με πολλούς τρόπους. Κατά 90% η υπέρταση είναι ιδιοπαθής. Με άλλα λόγια δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένο παθολογικό αίτιο στο οποίο να οφείλεται. Το υπόλοιπο 10% αποδίδεται σε άλλα αίτια, όπως παθήσεις των νεφρών (π.χ., η στένωση της νεφρικής αρτηρίας), βλάβες των επινεφριδίων, ή έχει σχέση με επιπλοκές από πιθανή κύηση. Τις περισσότερες φορές η υπέρταση δεν έχει κανένα σύμπτωμα και ανευρίσκεται τυχαία, όταν ο ασθενής για κάποιο λόγο μετρά την πίεσή του. Πολλά άτομα παραπονιούνται για πονοκεφάλους, αίσθημα κόπωσης και άλλα συμπτώματα, τα οποία όμως η επιστημονική έρευνα δεν έχει συνδέσει απευθείας με την υπέρταση. Η υπέρταση αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για την εμφάνιση πολλών παθήσεων, όπως η αρτηριοσκλήρυνση και η βλάβη των αγγείων, οι βλάβες των οφθαλμών και των νεφρών. Ειδικά οι βλάβες των αγγείων μπορεί να προκαλέσουν σε κάποιους ανθρώπους την εμφάνιση στεφανιαίας νόσου και εγκεφαλικών επεισοδίων.
Η υπέρταση πρέπει να αντιμετωπιστεί, διότι, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, θα προξενήσει πολλαπλές βλάβες στον οργανισμό. Αρχικά ο ασθενής χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο διαβίωσης και διατροφής. Επίσης, πρέπει να ασκείται, να χάσει βάρος και να περιορίσει την κατανάλωση αλατιού ή αλκοόλ. Για τη θεραπεία της υπέρτασης ενδέχεται να ληφθούν και φαρμακευτικές ουσίες, τις οποίες πρέπει να χορηγήσει ο θεράπων ιατρός.
Η υπέρταση ανήκει στις σύγχρονες παθήσεις της εποχής και κατά κανόνα αντιμετωπίζεται με αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής (αποφυγή αλατιού, διακοπή καπνίσματος, άσκηση, δίαιτα), καθώς και με φαρμακευτική αγωγή, αν αυτό κριθεί απαραίτητο από το γιατρό. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα βότανα που έχουν την ιδιότητα να μειώνουν την πίεση του αίματος και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη ρύθμιση της υπέρτασης. Καλό είναι, όμως, να μην υπερβαίνετε τα 1-2 ροφήματα την ημέρα, ιδιαίτερα αν ακολουθείτε αγωγή με αντιυπερτασικά φάρμακα, γιατί η συνδυαστική τους δράση μπορεί να οδηγήσει στο αντίθετο άκρο, μειώνοντας σημαντικά την πίεση του αίματος.
Ο Κράταιγος
Oι κόκκινοι καρποί του κράταιγου θεωρούνται από τα καλύτερα τονωτικά του κυκλοφορικού και χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, της αρτηριοσκλήρωσης και της στηθάγχης. O κράταιγος είναι καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από υπέρταση, κυρίως εξαιτίας προβλημάτων στα αγγεία τους. Έχει την ιδιότητα να εξισορροπεί με ήπιο τρόπο την πίεση του αίματος. Πίνετε το αφέψημα του κράταιγου 1-2 φορές την ημέρα (το πρωί και το απόγευμα), μεταξύ των γευμάτων. Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 2 κουταλάκια καρπούς κράταιγου σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού με βρασμένο νερό, τους αφήνετε για 20? και σουρώνετε.
Τα Φύλλα ελιάς
Τα φύλλα της ελιάς -για τα οποία μελέτη της ομάδας του καθηγητή Κρεμαστινού και της φαρμακευτικής σχολής απέδειξαν πως έχουν αποδεδειγμένα θεραπευτικές ιδιότητες, συμβάλλουν στη ρύθμιση της πίεσης, στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς, καθώς και στη μείωση των υψηλών επιπέδων του σακχάρου. Τα φύλλα της ελιάς περιέχουν πολλές δραστικές ουσίες που δρουν αντιυπερτασικά (τους ολεοευρωποσίδες, την ολεοζίνη και το γλυκολικό οξύ) και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της υψηλής πίεσης, όπως είναι οι πονοκέφαλοι και οι ίλιγγοι. Το ρόφημα αυτό ενδείκνυται για όσους ταλαιπωρούνται από υπέρταση, καθώς και από πεπτικά προβλήματα (π.χ. δυσπεψία, φουσκώματα, πέτρες στη χολή). Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα μετά τα γεύματα. Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε σε 300 ml νερό (όσο δύο ποτήρια) 20 γρ. ξηρά φύλλα ελιάς και τα αφήνετε να βράσουν μαζί για 15?. Πίνετε το ρόφημα ζεστό (μισό το πρωί και μισό το βράδυ).
Το Τίλιο
Το τίλιο έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες (ηρεμιστικό, διουρητικό, ήπιο στυπτικό) και θεωρείται ότι προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρωση και την υπέρταση. Το βότανο αυτό ενδείκνυται για όσους έχουν υψηλή πίεση και παράλληλα είναι νευρικοί, με αποτέλεσμα η πίεσή τους να ανεβαίνει όταν εκνευρίζονται. Το τίλιο έχει την ιδιότητα να χαλαρώνει τα αιμοφόρα αγγεία και να επουλώνει τα τοιχώματά τους. Μπορείτε να πίνετε 1-2 φορές την ημέρα ρόφημα τίλιου μεταξύ των γευμάτων ή όταν νιώθετε ότι είστε σε ένταση. Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1 κουταλιά τίλιο σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό για 10? και μετά σουρώνετε. Το τίλιο μπορεί να συνδυαστεί με τον κράταιγο.
Ο λευκός Βίσκος
Το βότανο αυτό, που είναι γνωστό ως γκι, έχει την ιδιότητα να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό, να μειώνει την πίεση του αίματος και να βοηθά στην καταπολέμηση της αρτηριοσκλήρωσης. Επίσης, ανακουφίζει από τα συμπτώματα της υπέρτασης, όπως οι ζαλάδες και οι πονοκέφαλοι. Ενδείκνυται για όσους έχουν υπέρταση, καθώς και προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος (π.χ. πρηξίματα στα άκρα). Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα. Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1 κουταλιά φύλλα από το γκι σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και το αφήνετε για 10-20?. Το βότανο αυτό μπορεί να συνδυαστεί με τον κράταιγο, καθώς και με το τίλιο.
Το Μελισσόχορτο

Το μελισσόχορτο είναι ένα βότανο που ενδείκνυται για τους υπερτασικούς που τείνουν να ανεβάζουν… πίεση κυρίως όταν στρεσάρονται. Το μελισσόχορτο δρα τονωτικά στην καρδιά και στο κυκλοφορικό, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος. Η γεύση του είναι ωραία (μοιάζει με του λεμονιού), γι? αυτό μην παρασυρθείτε πίνοντας πολλά φλιτζάνια. Αρκεστείτε σε 1-2 ροφήματα την ημέρα ή κάθε δεύτερη μέρα.
Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1-2 κουταλιές ξηρό μελισσόχορτο (ή 4 φρέσκα φύλλα) σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και το αφήνετε για 10-15?. Σουρώνετε και πίνετε. Το μελισσόχορτο μπορεί να συνδυαστεί με το τίλιο.

Ο Κρόκος Κοζάνης. Το θείο δώρο

O κρόκος (ή σαφράν) είναι ένα βότανο με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες που ωφελούν την καρδιά: Τονώνει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλεί διούρηση, μειώνει την υψηλή πίεση καθώς και τη χοληστερίνη. Επίσης, έχει αντιθρομβωτική δράση. Είναι κατάλληλη επιλογή για τους υπερτασικούς που ταλαιπωρούνται από προβλήματα στο συκώτι και στο μεταβολισμό του λίπους (π.χ. έχουν υψηλή χοληστερίνη). Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 3-4 στήμονες κρόκου σε 1 φλιτζάνι βρασμένο νερό και τους αφήνετε για 6-8?. Σουρώνετε και πίνετε το ρόφημα.
Ο Λεονούρος ο καρδιακός ή Δεσποινόχορτο
Το δεσποινόχορτο είναι ηρεμιστικό και καρδιοτονωτικό βότανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της υπέρτασης, κυρίως όταν αυτή επιτείνεται από το στρες. Μπορείτε να πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα. Πώς να το ετοιμάσετε: Ρίχνετε 1-2 κουταλάκια ξηρού βοτάνου σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, τα αφήνετε για 10-15? και σουρώνετε.
Το Σκόρδο!
Το σκόρδο έχει αντιυπερτασική δράση, επειδή επιτρέπει τη διαστολή των αγγείων και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στις αρτηρίες. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι όταν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα (3-4 μήνες), εκτός του ότι μειώνει την πίεση του αίματος, ελαττώνει και την υψηλή χοληστερίνη. Εάν ταλαιπωρείστε από υπέρταση, λοιπόν, καλό είναι να εντάξετε στην καθημερινή σας διατροφή 1-2 σκελίδες σκόρδο. Για να αποκομίσετε τα ευεργετικά αποτελέσματα της αλισίνης, που περιέχει το σκόρδο, είναι προτιμότερο να ψιλοκόψετε τις σκελίδες και να τις αφήσετε για 10? στο πιάτο πριν τις φάτε ή τις ρίξετε στο φαγητό (έτσι το σκόρδο γίνεται πιο δραστικό). Για να είναι, ωστόσο, αποτελεσματική η δράση του σκόρδου, πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας υγιεινής διατροφής, που περιλαμβάνει οπωσδήποτε περιορισμό του αλατιού.
ΠΗΓΗ

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Πως Κλαδεύουμε το Αμπέλι

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
share24.gr

http://share24.gr/pos-kladevoume-abeli-gia-karpoforia-enas-pliris-odigos-vima-pros-vima-gia-inopiisimes-epitrapezies-pikilies/


Το αμπέλι είναι ένα αναρριχώμενο φυτό, το οποίο καλλιεργείτε από την αρχαιότητα κι αποτελεί μια από της πρώτες καλλιέργειες του πολιτισμού μας. Η καλλιέργειά του είναι απαιτητική και το κλάδεμα καρποφορίας, που εφαρμόζεται στην αρχή της περιόδου, είναι η πιο σημαντική πρακτική για την παραγωγή και την ποιότητα του κρασιού.

Κλαδεύουμε τόσο τις οινοποιήσιμες όσο και τις επιτραπέζιες ποικιλίες, μιας και το κλάδεμα επηρεάζει όχι μόνο τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού, αλλά αποτρέπει τη μόλυνση από ασθένειες, διευκολύνει τη φυτοπροστασία της καλλιέργειας και βελτιώνει τα χαρακτηριστικά των τσαμπιών.

Γιατί κλαδεύουμε τα αμπέλια το χειμώνα;


Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την παραγωγή σταφυλιών. Επιτρέπει τη διατήρηση του συστήματος διαμόρφωσης των πρέμνων, μας αφήνει να επιλέξουμε τις κληματίδες που θα καρποφορήσουν και μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγχουμε την ποσότητα της καρποφορίας του έτους.

Μετά τον τρίτο χρόνο, κι αφού το αμπέλι έχει σχηματίσει όλες τις «μόνιμες» δομές του, το ετήσιο κλάδεμα καρποφορίας θα πρέπει να γίνεται κατά τη διάρκεια της περιόδου του ληθάργου, οπού οι οφθαλμοί είναι ακόμα κοιμώμενοι, αφαιρώντας τις κληματίδες του προηγούμενου έτους, διαμορφώνοντας τις κεφαλές και απομακρύνοντας τους λαίμαργους ετήσιους βλαστούς των βραχιόνων

Το αμπέλι καρποφορεί αποκλειστικά σε βλαστούς που αναπτύσσονται πάνω στις ετήσιες κληματίδες. Ως εκ τούτου, με το κλάδεμα εξασφαλίζουμε πως οι ετήσιες κληματίδες θα αναπτυχθούν φυσιολογικά και θα είναι εύρωστες.

Το σύστημα διαμόρφωσης της αμπέλου έχει σκοπό να προωθεί τον σχηματισμό νέων κληματίδων καρποφορίας σε συγκεκριμένες θέσεις πάνω στους βραχίονες της αμπέλου. Με το κλάδεμα γίνεται επιλεκτική αφαίρεση των ακατάλληλων ή ανεπιθύμητων κληματίδων, διατηρώντας ένα μικρό αριθμό υγιών κληματίδων.

Οι στόχοι του κλαδέματος είναι η παραγωγή καρποφόρων βλαστών την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο κι η ανάπτυξη υγιών κληματίδων από τις οποίες θα επιλέξουμε αυτές που θα δώσουν καρποφορίες την επόμενη καλλιεργητική περιόδο. Σε κάθε βραχίονα, οι κληματίδες που θα διατηρήσουμε χωρίζονται σε αυτές που θα δώσουν την καρποφορία στην τρέχουσα περίοδο και σε αυτές που προορίζονται να ανανεώσουν τις κεφαλές.

Πότε πρέπει να κλαδέψουμε το αμπέλι;


Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας των αμπελιών μπορεί να γίνει στο μεσοδιάστημα από την πτώση των φύλλων το φθινόπωρο μέχρι την το άνοιγμα των οφθαλμών την άνοιξη. Ωστόσο, η καιρικές συνθήκες, το κλίμα της περιοχής και το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό επηρεάζουν την εποχή του κλαδέματος. Επίσης υπάρχουν και θέματα προσβολής από ασθένειες που επηρεάζουν την απόφαση του κλαδέματος, όπως η ευαισθησία των πρέμνων από τον παγετό, η επιδημιολογία των μυκητολογικών ασθενειών της περιοχής κ.α.

Ο γενικός κανόνας είναι στις ψυχρές και βόρειες περιοχές το κλάδεμα να γίνεται μέσα και στα τέλη του Μάρτη, ενώ στις περιοχές με ήπιο και θερμό κλίμα από τα μέσα Δεκέμβρη μέχρι τέλη Φλεβάρη.

Πολλές φορές εφαρμόζεται η πρακτική του διπλού κλαδέματος, δηλαδή μια πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου κλαδοκάθαρου, δηλαδή του κλαδέματος των ξερών και αδύναμων κληματίδων και μετά από μερικές εβδομάδες το κλάδεμα  καρποφορίας, που θα εξηγήσουμε πιο κάτω στο κείμενο.

Σε τι ποσοστό πρέπει να κλαδεύουμε τα αμπέλια;


Όπως γράψαμε στην αρχή, το χειμερινό κλάδεμα δεν γίνεται μόνο για να διατηρήσουμε το σχήμα διαμόρφωσης της αμπέλου, αλλά κυρίως για να ελαττώσουμε των αριθμό των οφθαλμών που μένουν πάνω στα πρέμνα, ώστε να έχουμε καρποφορία καλής ποιότητας με μεγάλες ράγες.

Οι καλλιεργητές κλαδεύουν τα αμπέλια με το σκεπτικό να επιτύχουν μια ισορροπία μεταξύ της παραγωγής και της βλαστικής ανάπτυξης της αμπέλου. Αν αφήσουμε κληματίδες με πολλούς οφθαλμούς πάνω στην άμπελο αυξάνουμε την βλαστική ανάπτυξη του φυτού, κάτι το οποίο οδηγεί σε ζωηρή έως υπερβολική ανάπτυξη σε βάρος της ποιότητας των σταφυλιών μιας και το φυτό χρησιμοποιεί τα προϊόντα της φωτοσύνθεσης για την παραγωγή φυτομάζας και δεν τα αποθηκεύει στα σταφύλια. Επίσης, η ζωηρή βλάστηση αυξάνει τη σκίαση στο εσωτερικό της αμπέλου εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση και διευκολύνοντας τη μόλυνση από παθογόνα και την εμφάνιση ασθενειών. Η υπερβολική βλάστηση λόγω λάνθασμένου ή καθόλου κλαδέματος ακόμη εμποδίζει την ταυτόχρονη κι έγκαιρη ωρίμανση των σταφυλιών και προκαλεί ανομοιομορφία καρποφορίας στον αμπελώνα.

Απ’ την άλλη, το υπερβολικό κλάδεμα, δηλαδή η διατήρηση πάνω στην άμπελο ελάχιστων οφθαλμών υποσκάπτει την επιτυχία της παραγωγής. Αφαίρεση των οφθαλμών καρποφορίας μειώνει το φορτίο της καλλιέργειας, αλλά επίσης ελαττώνει τους οφθαλμούς που θα βοηθήσουν στην βλαστική ανάπτυξη. Όταν υπάρχουν τόσο πολύ λίγες κληματίδες σε σχέση με την ικανότητα ανάπτυξης της αμπέλου, το αμπέλι αντισταθμίζει το έλλειμμα με αύξηση του σφρίγους των κληματίδων που θα αναπτυχθούν και την εκτεταμένη πλευρική ανάπτυξη από τριτογενείς ή λανθάνοντες οφθαλμούς σε βάρος της καρποφορίας.

Ποια στρατηγική κλαδέματος να ακολουθήσω;


Το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας διακρίνεται σε βραχύ, μικτό και μακρό. Στο βραχύ κλάδεμα αφήνουμε σε κάθε κεφαλή 2-3 οφθαλμούς καρποφορίας, στο μακρό κλάδεμα κλαδεύουμε τις κάθετες κληματίδες στα 5-10 μάτια και τις ονομάζουμε αμολυτές, ενώ στο μικτό εφαρμόζουμε ένα συνδυασμό των αυτών τεχνικών με κεφαλές και αμολυτές στο ίδιο πρέμνο.

Οι τεχνικές αυτές έχουν να κάνουν με τον τρόπο που καρποφορεί η κάθε ποικιλία. Στις περισσότερες οινοποιήσιμες και επιτραπέζιες ποικιλίες εφαρμόζουμε το βραχύ κλάδεμα, ενώ σε μερικές επιτραπέζιες και στη σουλτανίνα εφαρμόζουμε το μακρό και μικτό κλάδεμα.

Ποια είναι τα μέρη της αμπέλου;


Αρχικά, πριν δούμε τις τεχνικές κλαδέματος, να πούμε λίγα λόγια για τα μέρη της αμπέλου ώστε να διευκολυνθούμε στους ορισμούς που χρησιμοποιούμε εδώ.

  • Ο κορμός του πρέμνου είναι το κάτω μέρος της αμπέλου που δίνει το ριζικό σύστημα και στηρίζει το πάνω μέρος.
  • Οι βραχίονες είναι ακριβώς πάνω από τον κορμό και ανάλογα το σύστημα διαμόρφωσης που έχουμε αποφασίσει, είναι δύο ή τρεις κατά μήκος των συρμάτινων συστημάτων υποστήριξης.
  • Οι κεφαλές βρίσκονται πάνω στους βραχίονες από τις οποίες κάθε χρόνο φύονται οι κληματίδες στις οποίες καρποφορεί η άμπελος.
  • Οι κληματίδες αναπτύσσονται κάθετα, πάνω στις οποίες αργότερα θα αναπτυχθούν τα σταφύλια. Αυτές τις κληματίδες θα φροντίσουμε να κλαδέψουμε με το χειμερινό κλάδεμα καρποφορίας.
Τα μέρη της αμπέλου - Μετά την εφαρμογή βραχέως κλαδέματος

Το βραχύ κλάδεμα καρποφορίας

Αυτό που κάνουμε είναι σε κάθε κεφαλή πάνω στο βραχίονα να αφήνουμε μόνο τη μία κληματίδα που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος με 2-3 οφθαλμούς πάνω της. Πιο συγκεκριμένα, αν είχαμε κλαδέψει με τον ίδιο τρόπο το προηγούμενο έτος, η κάθε κεφαλή θα έχει δύο κληματίδες, μια ετήσια που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος κι άλλη μια διετή που είχαμε κλαδέψει πέρυσι και έχει διπλάσιο πάχος στο σημείο που ενώνεται με την κεφαλή.

Κλαδεύουμε τη διετή κληματίδα από τη βάση και την ετήσια στον δεύτερο ή τρίτο οφθαλμό με τομή 45 μοιρών κι αντίθετη από τον οφθαλμό, ώστε να μην πέσουν σε αυτόν οι χυμοί που εκκρίνονται από την τομή.

Η διετή κληματίδα είναι η ανώτερη, ενώ η ετήσια η κατώτερη. Έτσι, πιο απλά μπορούμε να πούμε πως διατηρούμε την κατώτερη και απομακρύνουμε την ανώτερη.

Επίσης, μπορούμε να κλαδέψουμε κι ολόκληρη την κεφαλή στις περιπτώσεις που οι κληματίδες πάνω τους απομακρύνονται από τον βραχίονα που τις φέρει και διαταράσσουν τη δομή του συστήματος διαμόρφωσης του πρέμνου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λοιπόν, κλαδέυουμε τις κεφαλές και στα σημεία εκείνα διατηρούμε μια ετήσια κληματίδα που αναπτύχθηκε πάνω στο βραχίονα από λανθάνοντα οφθαλμό το προηγούμενο έτος, ώστε να σχηματιστεί μια νέα κεφαλή πιο κοντά στον βραχίονα.

Το μακρό κλάδεμα καρποφορίας


Αν είχαμε κλαδέψει με αυτό τον τρόπο και το προηγούμενο έτος, στην άμπελο θα υπάρχουν οι παλιές κληματίδες φυόμενες από τους βραχίονες με τους πλευρικούς τους βλαστούς κατά μήκος τους. Αν δεν είχαμε κλαδέψει έτσι, μπορούμε να αφήσουμε μερικές κληματίδες πάνω στους βραχίονες για να αρχίσουμε από φέτος να κλαδεύουμε με αυτόν τον τρόπο.

Οι κληματίδες αυτές ονομάζονται αμολυτές. Αυτό που θα κάνουμε με το κλάδεμα είναι να αφήσουμε τον πρώτο πλευρικό βλαστό, που αναπτύχθηκε το προηγούμενο έτος πάνω στην αμολυτή και να κλαδέψουμε το τμήμα της αμολυτής πάνω από τον βλαστό αυτό.

Με αυτό τον τρόπο θέλουμε να μετατρέψουμε τον κατώτερο βλαστό στη βάση της προηγούμενης αμολυτής σε νέα αμολυτή για τη τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο. Έτσι, κλαδεύουμε τη νέα αμολυτή στους 5 – 10 οφθαλμούς ανάλογα την ποικιλία κι αντίθετα από τον τελευταίο οφθαλμό στις 45 μοίρες. Όπως είπαμε, αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε επιτραπέζιες ποικιλίες, όπως είναι η σουλτανίνα.

Το μικτό κλάδεμα καρποφορίας


Σε αυτή την τεχνική, έχουμε πάνω στο βραχίονα και κεφαλές και αμολυτές. Αυτό που κάνουμε είναι να κλαδέψουμε τις αμολυτές τελείως από τη βάση και να αφήσουμε τις κεφαλές. Η κατώτερη κληματίδα της κεφαλής κλαδεύετε στους 2 οφθαλμούς, για να γίνει η κεφαλή του επόμενου έτους κι η ανώτερη κληματίδα της κεφαλής κλαδεύεται ως αμολυτή στους 4 – 8 οφθαλμούς.

Για να καταλάβετε και οπτικά τον τρόπο κλαδέματος παραθέτουμε το παρακάτω βίντεο, στο οποίο εξηγούν τα βήματα της εφαρμογής οι καθηγητές του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών


Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ)

share24.gr

Για περισσότερα νέα σχετικά με Καλλιεργητικές Πρακτικές κάντε like στην σελίδα στο facebook —> Καλλιεργητικές Πρακτικές


Για περισσότερα νέα σχετικά με Καλλιεργητικές Πρακτικές κάντε like στην σελίδα στο facebook —> Φτιάξτο Μόνος Σου Οικολογικά – ECO DIY



Μήπως οι Σπόροι Σας Δεν Φυτρώνουν Ή Αργούν;

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Καλλιεργητικές Πρακτικές.
Ένα καλά κρυμμένο μυστικό...

Τα μόνα που χρειαζόμαστε για τη φύτευση των λαχανικών μας ξεκινώντας με σπόρους είναι ένα καλό σπορείο, ιδανική θερμοκρασία περιβάλλοντος,…
share24.gr

http://share24.gr/mipos-spori-sas-den-fytronoun-argoun-dokimaste-na-tous-mouliasete-se-nero/
Τα μόνα που χρειαζόμαστε για τη φύτευση των λαχανικών μας ξεκινώντας με σπόρους είναι ένα καλό σπορείο, ιδανική θερμοκρασία περιβάλλοντος, επαρκής ήλιος και νερό. Μερικές φορές όμως, αν και ακολουθήσαμε τις οδηγίες και όσα προβλέπονται για τη φύτευση των σπόρων μας, τα ποσοστά φύτρωσης ήταν απογοητευτικά, πράγμα που μας οδηγεί στον προβληματισμό, τι περισσότερο να κάνουμε την επόμενη φορά ώστε να αυξήσουμε τις πιθανότητες επιτυχίας.
Οι σπόροι του κάθε είδους λαχανικού θέλουν τα δικά τους τρικ. Για παράδειγμα, οι σπόροι της ντομάτας φυτρώνουν πιο εύκολα, αν πριν τους συλλέξουμε από τους καρπούς και τους αποξηράνουμε, αφήσουμε τις ντομάτες να σαπίζουν. Κάτι παρόμοιο μπορούμε να κάνουμε με τους σπόρους της κολοκύθας. Οι περισσότεροι όμως, με το μούλιασμα στο νερό πριν φυτευτούν φυτρώνουν πιο γρήγορα από το φυσιολογικό χρόνο.
Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι μεγάλο ποσοστό των σπόρων θα φυτρώσουν την ίδια εβδομάδα ομοιόμορφα (ο χρόνος δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τον καιρό).

Γιατί οι σπόροι χρειάζονται υγρασία για να φυτρώσουν;


Όλοι οι σπόροι χρειάζονται υγρασία για να φυτρώσουν. Ο σπόρος αποτελείται στο μεγαλύτερο ποσοστό από ένα παχύ κάλυμμα που προστατεύει το έμβρυο (το μελλοντικό φυτό) στο εσωτερικό του και προορίζεται να το θρέψει. Το περίβλημα του σπόρου, ο φλοιός, μένει ανέπαφος έως ότου παρουσιαστούν οι κατάλληλες συνθήκες (θερμοκρασία, υγρασία, φωτεινότητα ή σκοτάδι) για να προκαλέσουν την ενεργοποίηση του εμβρύου που βρίσκεται σε λήθαργο.
Βασικά, οι σπόροι έχουν μερικούς πολύ καλούς λόγους για να χρειάζονται να υποβάλλονται σε συγκεκριμένες συνθήκες για να φυτρώσουν. Η μητέρα φύση δεν είναι καθόλου ευγενική μαζί τους. Εκεί έξω οι σπόροι μπορεί να συναντήσουν ξηρασία, παγετούς και πλημμύρες. Επίσης, μπορεί να περάσουν μέσα από το εξαιρετικά όξινο περιβάλλον του πεπτικού συστήματος των ζώων.
Με λίγα λόγια, οι σπόροι έχουν εξελιχθεί εκατομμύρια χρόνια στη φύση και έχουν αναπτύξει μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να επιβιώνουν και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Σήμερα όμως, ο κηπουρός και ο καλλιεργητής φροντίζει για την διατήρησή τους και εξασφαλίζει την επιβίωσή τους. Έτσι, με το μούλιασμα απενεργοποιούμε πολλούς από τους αμυντικούς μηχανισμούς που έχουν αναπτύξει οι σπόροι για να μη φυτρώνουν εύκολα.
Γενικά, οι σπόροι έχουν ουσίες στο εσωτερικό τους που αναστέλλουν τη φύτρωση και σχετίζονται με το επίπεδο της υγρασίας του περιβάλλοντος. Λειτουργούν σαν ένα εσωτερικό χρονόμετρο, ώστε το έμβρυο στο εσωτερικό να μην αρχίσει να αναπτύσσεται την ακατάλληλη στιγμή, όπως π.χ. όταν είναι ακόμα μέσα στο φρούτο και πάνω στο μητρικό φυτό.
Μόλις η θερμοκρασία είναι κατάλληλη και υπάρχει αρκετή υγρασία ώστε να φουσκώσει το εσωτερικό του και να διαρρηχθεί το περίβλημά του – διαδικασίες που είναι απαραίτητες για να αποδεσμευθούν τα θρεπτικά συστατικά μέσα στον σπέρμα και να τροφοδοτήσουν το νεαρό έμβρυο μέσω του ριζιδίου – το έμβρυο θα αρχίσει να αναπτύσσεται και θα σκάσει από το σπέρμα.
Επιπλέον, το μούλιασμα πριν τη σπορά είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τους κηπουρούς που έχουν βαρύ πηλώδες χώμα ή αρκετά αμμώδες. Το πηλώδες έδαφος είναι δύσκολο να ποτιστεί ομοιόμορφα, και όταν ποτίζεται έτσι θέλει χρόνο για να στεγνώσει και διατηρεί την υγρασία του για περισσότερο διάστημα από όσο πρέπει, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει το σάπισμα των σπόρων. Από την άλλη πλευρά, το αμμώδες έδαφος αποστραγγίζει πολύ γρήγορα, δυσκολεύοντας τους σπόρους να μείνουν υγροί για όσο χρόνο χρειάζονται ώστε να φυτρώσουν, ειδικά αυτοί που φυτεύονται κοντά στην επιφάνεια.
Με το μούλιασμα οι σπόροι απορροφούν το νερό που χρειάζονται από πριν, κάτι που θα επιτρέψει την εμφάνιση του ριζιδίου στην ώρα του χωρίς να προβληματιζόμαστε αν οι συνθήκες είναι ξηρές και χωρίς να χρειαστεί να ποτίσουμε με αρκετό νερό.

Ποιοι σπόροι χρειάζονται μούλιασμα;

Το μούλιασμα βοηθάει στις περιπτώσεις που θέλουμε να φυτέψουμε σπέρματα με παχιά και σκληρά περιβλήματα, όπως τα φασόλια, οι φακές, η φάβα, τα κουκιά, τα αγγούρια, τα λάχανα, το καλαμπόκι και οι κολοκύθες. Επίσης, εφαρμόζεται σε φυτά με μεγάλα σπέρματα ή ρυτιδωμένο φλοιό. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο σκληρό είναι το περίβλημα των σπερμάτων, τόσο καλύτερα είναι να τα μουλιάσουμε πριν τα φυτέψουμε.
Μπορείτε να εφαρμόσετε αυτή τη μέθοδο σε οποιουσδήποτε σπόρους έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά που αναφέραμε, δηλαδή και για τα κηπευτικά σας και για τα δέντρα και για τα καλλωπιστικά και για τα βότανα. Αλλά και για σπόρους με μικρότερο μέγεθος, όπως αυτούς του καρότου, στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να είστε αρκετά προσεκτικοί, μιας και όταν βρέχονται κολλάνε μεταξύ τους και σίγουρα αφού φυτρώσουν και σκάσουν τα νεαρά σπορόφυτα από το έδαφος, θα πρέπει να τα αραιώσετε.
Μερικοί σπόροι με πολύ σκληρό περίβλημα θα χρειαστούν επιπλέον και σκαριφικάρισμα πριν τους αφήσετε στο νερό να μουλιάσουν. Το σκαριφικάρισμα είναι το σπάσιμο του σκληρού περιβλήματος από τον καλλιεργητή με τη βοήθεια ενός γυαλόχαρτου, με ένα μαχαιράκι, με μια όξινη ουσία ή οποιαδήποτε μέσο μπορεί να φθείρει μηχανικά ή χημικά το σκληρό περίβλημα.
Το περίβλημα τέτοιων σπόρων φθείρεται με φυσικό τρόπο στη φύση, λόγω των ακραίων συνθηκών περιβάλλοντος που υφίστανται ή περνώντας από το πεπτικό σύστημα των ζώων. Και αυτή η μέθοδος είναι ένας ακόμα τρόπος που θα πρέπει να εφαρμόσουμε για να εξομοιώσουμε τις φυσικές συνθήκες.
Μερικοί σπόροι που χρειάζονται σκαριφικάρισμα είναι αυτοί των πολυετών φυτών και των δέντρων (στην περίπτωση που θέλετε να φυτέψετε σπόρο και να έχετε μια άγρια ποικιλία), π.χ. αβοκάντο, ελιά, ροδακινιά και οι σπόροι που έχετε παρατηρήσει ότι έχουν χαμηλά ποσοστά φύτρωσης.
Διαβάστε επίσης: Τα 4 πιο κοινά προβλήματα φύτρωσης και βλάστησης των σπόρων

Πόσο χρόνο χρειάζονται οι σπόροι να μείνουν στο νερό;

Τοποθετήστε τους σπόρους που θα φυτέψετε την επόμενη μέρα σε ένα μικρό μπολ ή σε ένα ποτήρι και ρίξτε ζεστό νερό, όσο χρειάζεται για να καλύψει ίσα-ίσα τους σπόρους. Για τους σπόρους με παχύ φλοιό, όπως τα μπιζέλια ή τα ρεβίθια, αφήστε τους μέσα για 8 με 10 ώρες κατά τη διάρκεια της νύχτας, με την προϋπόθεση ότι θα τους σπείρετε αμέσως το πρωί. Για τους σπόρους με λεπτό φλοιό, όπως είναι τα φασόλια, αφήστε τους να μουλιάσουν για 2 με 4 ώρες πριν τους φυτέψετε.
Ο γενικός κανόνας είναι ότι θα πρέπει να τα αφήνετε να μουλιάσουν όσο χρειάζεται ώστε να απορροφήσουν το νερό που πρέπει μέχρι να αρχίσουν να φουσκώνουν. Προσέξτε να μην το παρακάνετε για να μην χωριστούν στη μέση ή να μη σαπίσουν. Ένα ασφαλές χρονικό διάστημα για να ξεκινήσετε είναι 1 με 2 ώρες, μετά από αυτό το διάστημα ελέγξτε τους σπόρους κάθε μια ώρα μέχρι να τους δείτε να φουσκώνουν.
Κάποιες φορές θα παρατηρήσετε πως μερικοί σπόροι επιπλέουν στην επιφάνεια. Οι σπόροι αυτοί επιπλέουν επειδή μπορεί να μη διαθέτουν βιώσιμα έμβρυα ή ενδοσπέρμια με θρεπτικά συστατικά, ή μπορεί να επιπλέουν επειδή έχουν θύλακες αέρα στο εσωτερικό τους, που όμως δεν επηρεάζουν πάντα τη βιωσιμότητα και τη φυτρωτική τους ικανότητα.

Πότε να σπείρω τους σπόρους που έχουν μουλιάσει;

Μόλις οι σπόροι μαλακώσουν ελαφρά και αρχίσουν να διογκώνονται, είναι η κατάλληλη στιγμή να τους φυτέψετε άμεσα στο έδαφος ή στο σπορείο σας. Σιγά-σιγά θα εξοικειωθείτε με τη διαδικασία και θα αποκτήσετε εμπειρία. Θα διαπιστώσετε πως με το μούλιασμα στο νερό θα κερδίσετε χρόνο και τα φυτά σας θα φυτρώσουν μερικές ημέρες νωρίτερα από όσο είχατε συνηθίσει να περιμένετε.
Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ)
share24.gr / Καλλιεργητικές Πρακτικές

Για περισσότερα νέα σχετικά με Καλλιεργητικές Πρακτικές κάντε like στην σελίδα στο facebook —> Καλλιεργητικές Πρακτικές

Κάθε αναδημοσίευση ολική η μερική σε άλλο ιστότοπο θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας και σύνδεσμο (link) στο άρθρο, καθώς και στη σελίδα Καλλιεργητικές Πρακτικές στο facebook επίσης με ενεργό σύνδεσμο. Σε κάθε άλλη περίπτωση η αναδημοσίευση απαγορεύεται. Κάθε αναδημοσίευση σε έντυπο μέσο απαγορεύεται.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

τι σκοτώνει τις μέλισσες

Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση του Theodoros Savvakis.
Οι επιστήμονες ανακαλύψαν τι σκοτώνει τις μέλισσες και είναι χειρότερο από ό, τι νομίζαμε!
 
blablaworldnews.blogspot.com

http://blablaworldnews.blogspot.gr/2015/06/blog-post_727.html

Οι επιστήμονες ανακαλύψαν τι σκοτώνει τις μέλισσες και είναι χειρότερο από ό, τι νομίζαμε!


Όπως είναι ήδη γνωστό μια μυστηριώδη ασθένεια που οδηγεί σε μαζικούς θανάτους μελισσών -που γονιμοποιούν προϊόντα και καλλιέργειες αξίας 30.000.000.000 δολαρίων στις ΗΠΑ-  έχει ήδη αποδεκατίσει τον πληθυσμό της Apis mellifera στην Αμερική στο σημείο όπου ένας κακός χειμώνας θα μπορούσε να
μετατρέψει τεράστιες καλλιέργειες σε έρημο. 

 
Πριν λίγο καιρό μια νέα μελέτη εντόπισε μερικές από τις πιθανές αιτίες των θανάτων των
μελισσών και τα μάλλον τρομακτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η αποτροπή του μελισσοαρμαγεδώνα θα είναι πολύ πιο δύσκολη από ό, τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα.
 Οι επιστήμονες διεξάγουν έρευνες για να βρουν το αίτιο για τη λεγόμενη διαταραχή κατάρρευσης αποικιών (Colony Collapse Disorder -CCD), που έχει εξαφανιστεί σύμφωνα με εκτιμήσεις 10 εκατομμύρια κυψέλες αξίας 2.000.000.000 δολαρίων, κατά τα τελευταία έξι χρόνια.
 Ως βασικοί ύποπτοι έχουν συμπεριληφθεί τα φυτοφάρμακα, τα παράσιτα και την κακή διατροφή. 
Αλλά σε μια μοναδική στο είδος της έρευνα -που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό PLoSοι ONE – επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ έχουν εντοπίσει δηλητηριώδες κοκτέιλ φυτοφαρμάκων και μυκητοκτόνων τα οποία μολύνουν τη γύρη που συλλέγουν οι μέλισσες για τις κυψέλες τους. 
Τα ευρήματα ανοίγουν νέους δρόμους για έρευνες πάνω στα αίτια θανάτου μεγάλων αριθμών μελισσών σχετιζόμενων με την CCD. 
Όταν ερευνητές συνέλεξαν γύρη από κυψέλες επικονίασης cranberry, καρπουζιού και άλλων καλλιεργειών και τροφοδότησαν με αυτή υγιείς μέλισσες , αυτές έδειξαν μια σημαντική μείωση στην ικανότητά τους να αντισταθούν στην μόλυνση από το παράσιτο που ονομάζεται Nosema ceranae και έχει εμπλακεί στην ασθένεια Colony Collapse Disorder. 
Αν και οι επιστήμονες φρόντισαν να επισημάνουν ότι τα ευρήματά τους δεν συνδέουν άμεσα τα φυτοφάρμακα με την CCD τα ευρήματα έδειξαν ότι η γύρη μολύνθηκε κατά μέσο όρο, με εννέα διαφορετικά φυτοφάρμακα και τα μυκητοκτόνα αν και σε μια περίπτωση οι επιστήμονες ανακάλυψαν 21 γεωργικές χημικές ουσίες σε ένα δείγμα γύρης. 
Από αυτά οκτώ χημικά συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης από το παράσιτο. 
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι οι μέλισσες που έτρωγαν γύρη μολυσμένη με ευρέως χρησιμοποιούμενα μυκητοκτόνα που θεωρούνταν αβλαβή για τις μέλισσες καθώς είναι σχεδιασμένα για να σκοτώσουν τους μύκητες στα μήλα και όχι έντομα, ήταν τρεις φορές πιο πιθανό να έχουν μολυνθεί από το παράσιτο και μάλιστα .
 «Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι τα μυκητοκτόνα μπορεί να επηρεάζουν με καποιο τρόπο και τις μέλισσες και νομίζω ότι είναι ανάγκη να επανεκτιμήσουμε πώς θα κατηγοριοποιήσουμε αυτά τα γεωργικά χημικά και τι σήμανση θα έχουν, «δήλωσε ο Dennis van Engelsdorp , επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης στο qz.com.
 Οι ετικέτες στα φυτοφάρμακα προειδοποιούν τους αγρότες να μην ψεκάζουν όταν οι μέλισσες πετούν , αλλά τέτοιες προφυλάξεις δεν έχουν εφαρμοστεί ως τωρα σε μυκητοκτόνα . 
Οι πληθυσμοί μέλισσας είναι τόσο χαμηλά στις ΗΠΑ που πρέπει να συγκεντρωθεί το 60 % των αποικιών της χώρας μόνο για να γονιμοποιήσει τις καλλιέργειες αμύγδαλου της Καλιφόρνια. 
Σημειώνεται ότι η Καλιφόρνια προμηθεύει το 80 % των αμυγδάλων του κόσμου μια αγορά αξίας $ 4 δισεκατομμυρίων. 
Τα τελευταία χρόνια , μια κατηγορία χημικών ουσιών που ονομάζονται νεονικοτινοειδή έχουν συνδεθεί με τους θανάτους των μελισσών και τον Απρίλη τέθηκαν περιορισμοί στην χρήση των φυτοφαρμάκων αυτών για δύο χρόνια στην Ευρώπη, όπου οι πληθυσμοί μελισσών έχουν πέσει κατακόρυφα. 
Αλλά οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ , μιλούν για αλληλεπίδραση πολλαπλών φυτοφαρμάκων που επηρεάζουν την υγεία των μελισσών .
 «Το θέμα των φυτοφαρμάκων από μόνο του είναι πολύ πιο περίπλοκο από ότι πιστεύουμε , » λέει ο κ van Engelsdorp.
 «Είναι πιο περίπλοκο από ό, τι με ένα μόνο προϊόν, και αυτό σημαίνει βέβαια ότι η λύση δεν βρίσκεται μόνο σε απαγόρευση μια κατηγορίας προϊόντων .
 « Η μελέτη διαπίστωσε μια ακομη δυσκολία στην προσπάθεια για να σωθούν οι μέλισσες των ΗΠΑ που είναι απόγονοι των ευρωπαϊκών μελισσών.
 Διαπιστώθηκε ότι αυτές δεν φέρνουν μολυσμένη γύρη μόνο από τις καλλιέργειες της Β.Αμερικής , αλλά συλλέγουν και από τα κοντινά ζιζάνια και αγριολούλουδα των αγρών, τα οποία είναι επίσης μολυσμενα αν και δεν ήταν ο στόχος του ψεκασμού. 
«Δεν είναι σαφές εάν τα φυτοφάρμακα παρασύρονται πάνω σε αυτά τα φυτά, αλλά χρειαζόμαστε μια νέα ματιά στις γεωργικές πρακτικές ψεκασμών », λέει ο κ.van Engelsdorp .

4 Κουκούτσια και σπόροι

Ο Γεώργιος Κοο κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη ΕΛΛΑΝΙΑ ΠΥΛΗ.
4 Κουκούτσια και σπόροι με την ισχυρότερη αντικαρκινική δράση
 
 
Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΕΙ, ΑΣ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ!
ellaniapili.blogspot.com

4 Κουκούτσια και σπόροι με την ισχυρότερη αντικαρκινική δράση

Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί αντικαρκινικοί σπόροι που μπορούν να συμβάλουν στην πρόληψη του καρκίνου ή να συμπληρώσουν τη χημειοθεραπεία, όμως δεν θα πρέπει ποτέ να αντικαθιστούν τη θεραπευτική αγωγή.
Στην αναζήτηση της βελτιωμένης αντιμετώπισης για διάφορους τύπους καρκίνου, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η φύση προσφέρει ουσίες με ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες. Και κάτι πραγματικά σπουδαίο είναι ότι αυτές δεν προκαλούν αρνητικές παρενέργειες.


Σήμερα η χημειοθεραπεία εξακολουθεί να είναι η πλέον χρησιμοποιούμενη τεχνική για την καταπολέμηση του καρκίνου, παρά το γεγονός ότι έχει αποδειχτεί ότι θέτει σε κίνδυνο την υγεία των κυττάρων του σώματος και των οργάνων τα οποία δεν έχουν προσβληθεί από καρκίνο.
Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που γνωρίζουν ήδη τις δυνατότητες καταπολέμησης του καρκίνου. Οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωση των τροφών εκείνων που θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
Οι φυσικές θεραπείες έχουν σκοπό να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης διαφορετικών τύπων καρκίνου. Όμως ενισχύουν επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα και, σε μερικές περιπτώσεις, συμβάλλουν στη διακοπή της ανάπτυξης κακοήθων κυττάρων.
Σε αυτές τις φυσικές επιλογές περιλαμβάνονται οι παρακάτω τέσσερις σπόροι, των οποίων οι διατροφικές ιδιότητες έχουν δώσει πολύ θετικά αποτελέσματα στον αγώνα εναντίον των όγκων.

1. Κουκούτσια μήλου

Πολλοί ειδικοί ταξινομούν τα κουκούτσια του μήλου ως ιδιαίτερα ισχυρούς αντικαρκινικούς σπόρους, ακόμα και ως ένα από τα πιο ισχυρά φυσικά αντικαρκινικά συστατικά στον πλανήτη.
Όμως… γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν το γνωρίζουν; Όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ορισμένοι οργανισμοί δεν θέλουν το κοινό να γνωρίζει γι’αυτό, επειδή θέλουν να αναπτύξουν συνθετικά φάρμακα με σκοπό να αποκομίσουν μεγάλα κέρδη.
Έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι οι συγκεκριμένοι σπόροι προλαμβάνουν την ανάπτυξη των κακοήθων κυττάρων σε διάφορα είδη καρκίνου, όπως:
  • Καρκίνος του παχέος εντέρου.
  • Καρκίνος του πνεύμονα.
  • Καρκίνος του προστάτη.
  • Καρκίνος του παγκρέατος.
  • Καρκίνος του μαστού.
  • Καρκίνος του στομάχου.
Έχει αποδειχτεί ότι οι φυτοχημικές ουσίες στα κουκούτσια του μήλου είναι χίλιες φορές πιο αποτελεσματικές στην επιβράδυνση της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων συγκριτικά με την Αδριαµυκίνη, ένα φάρμακο της χημειοθεραπείας που χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο.
Και το εκπληκτικότερο όσον αφορά στα κουκούτσια του μήλου είναι ότι καταστρέφουν μόνο τα κύτταρα που προκαλούν καρκίνο, αφήνοντας ήσυχα τα υγιή κύτταρα.
Αν και είναι αλήθεια ότι περιέχουν μικρή ποσότητα κυανίδης, αυτή είναι θανατηφόρα μόνο αν χορηγηθεί σε εξαιρετικά υψηλές δόσεις.

2. Κουκούτσια σταφυλιού

Το εκχύλισμα κουκουτσιών σταφυλιού είναι μια πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, φλαβονοειδών και μιας ενεργής ουσίας που είναι γνωστή ως B2G2. Η ουσία αυτή μπορεί να σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε τα καρκινικά κύτταρα.
Στο παρελθόν θεωρούνταν ότι οι βιοενεργές ουσίες που περιέχονται στο εκχύλισμα κουκουτσιών σταφυλιού επιτίθενται επιλεκτικά σε ομάδες καρκινικών κυττάρων, όμως σήμερα έχει αποδειχτεί ότι υπεύθυνη είναι η B2G2.
Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι το συστατικό αυτό βλάπτει το περιβάλλον που χρειάζονται τα καρκινικά κύτταρα για να αναπτυχθούν, μεταβάλλοντας σημαντικά το DNA τους με την αύξηση των δραστικών μορφών οξυγόνου.
Μειώνουν επίσης τις οδούς που επιτρέπουν στα κύτταρα να πολλαπλασιάζονται, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει την ανάπτυξη των κακοήθων όγκων μέχρι και κατά 67%.

3. Λιναρόσπορος

Χάρη στην υψηλή του περιεκτικότητα σε λιγνάνες, ο λιναρόσπορος μπορεί επίσης να συμπεριληφθεί στη λίστα των πιθανών αντικαρκινικών σπόρων.
Έχει αποδειχτεί ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, ενώ λειτουργεί επίσης ως φυτοοιστρογόνο.
Το συστατικό αυτό, που έγινε δημοφιλές πριν από μερικά χρόνια, είναι ικανό να προάγει την απόπτωση των κυττάρων των όγκων, ενώ ταυτόχρονα αποτρέπει την αγγειογένεση, γεγονός που θα μπορούσε να συμβάλει στην πρόληψη της μετάστασης.
Είναι επίσης μια πλούσια πηγή άλφα λινολεϊκού οξέος, ένα είδος απαραίτητου λιπαρού οξέος Ωμέγα-3 που δρα κατά του καρκίνου και άλλων χρόνιων νοσημάτων.

4. Κουκούτσι ροδάκινου

Το ροδάκινο περιέχει μια σημαντική ποσότητα βιταμίνης Β17, η οποία έχει αντικαρκινική δράση στο σώμα.
Η βιταμίνη αυτή δεν είναι μόνο εξαιρετική για την πρόληψη του καρκίνου αλλά μπορεί να φανεί ιδιαίτερα ωφέλιμη σε ασθενείς που πάσχουν ήδη από καρκίνο.
Για να χρησιμοποιήσετε το κουκούτσι του, απλώς σπάστε το με ένα σφυρί. Μετά απλώς φάτε το σπόρο μέσα στο κουκούτσι, ο οποίος έχει σχήμα αμυγδάλου.
Προσοχή όμως, η βιταμίνη Β17 που λαμβάνετε θα πρέπει να προέρχεται απευθείας από τα ροδάκινα, επειδή τα συμπληρώματα που πωλούνται στα καταστήματα δεν περιέχουν τα ένζυμα και τους συμπαράγοντες που περιέχει το κουκούτσι του ροδάκινου.
Για να μειώσετε την πικρή γεύση, απλώς αναμείξτε με μια πρέζα μοσχοκάρυδο, ωμό κριθάρι ή τριμμένη καρύδα.

Μην ξεχνάτε!

Έχει αποδειχτεί ότι οι παραπάνω σπόροι διαθέτουν αντικαρκινική δράση, όμως δεν έχει αποδειχτεί ακόμα ότι θεραπεύουν εντελώς τον καρκίνο.
Επομένως η τακτική κατανάλωσή τους είναι εξαιρετική για την πρόληψη του καρκίνου ή μπορεί να συνδυαστεί με άλλες μεθόδους καταπολέμησης του καρκίνου.

Επίσης θα πρέπει να καταναλώνονται υπό ιατρική επίβλεψη και σε ελάχιστες ποσότητες. Η υπερβολική κατανάλωσή τους θα μπορούσε να έχει δυσάρεστες παρενέργειες για μερικούς ανθρώπους.

Πηγή: